Gittiğim de döneceğim belkide kendime....



   Biraz İstanbul....
İstanbul benim için sadece semt değil...Semt mi dedim? Sahi İstanbul Şehirdi dimi...Hep bildiğimi sandığım ama. Her sokağa çıkışımda biraz daha kaybolduğum. Çünkü sokaklarda aradım ben kendimi. Kendimi bulamadığım gibi onu kaybettim. Kocaman bir yalandı hayatım. Kendimi bile kandırdım yıllarca. Çünkü kendimi kandırmasaydım bu yaşa gelemezdim. Yoksa çoktan tahtalı köyü boylamıştım. Görmemeyi duymamayı sevmemeyi hatta güvenmemeyi öğreniyorsun. Yoksa çoktan tahtalı köyü boylamıştım. Sonra zamanla görmen gerekenleri görmüyorsun duyman gerekenleri duymuyorsun sevmen gerekenlerden nefret ediyorsun... Ve en sonunda kendine bile güvenmiyorsun.. 

Aşık olum ben evet ama yaşamadım o aşkı..Öldüremediler içimdeki aşkı..ama yaşatmadılar da.. Çok sevdiğim oldu benim.Sevmek istediklerim oldu...

Biraz gerçek..

Gerçek evet....
Aslında ne kadar kolay yaşamak. Nefes almak. Nefes almayı bile bilmiyoruz ki oysaki.. Kaçınız diyaframdan nefes alıyor?.Nefes almak yaşamın ilk kuralıysa çoğu insan bilmeden yaşıyor.İnsanlar çokta umrumda değil. Çünkü insanlar sadece seni olmalarını istediğin gibi olduğunda severler. Yoksa sadece adını bilirler. Bilmesin adımı kimse. Çünkü benim adım yok.

Aslında buraya başka şeyler yazmak istiyorum ama buna bile engel oluyorsunuz! 
Ben yalan söylemiyorum. Yalan söylemek istemiyorum. Sadece siz anlamak istemiyorsunuz. 
Artık eskisi gibi sevmiyorum sevişmeyi.. Belkide nedeni var..Biliyorum ben nedenini ama siz hiç bir zaman öğrenemeyeceksiniz....

Gittiğim de döneceğim belkide kendime....










Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

istanbul aşkına

Yalancı ama gerçekten aşık bir adam.

bunun adı ne bilmiyorum.