Gittiğim de döneceğim belkide kendime....
Biraz İstanbul.... İstanbul benim için sadece semt değil...Semt mi dedim? Sahi İstanbul Şehirdi dimi...Hep bildiğimi sandığım ama. Her sokağa çıkışımda biraz daha kaybolduğum. Çünkü sokaklarda aradım ben kendimi. Kendimi bulamadığım gibi onu kaybettim. Kocaman bir yalandı hayatım. Kendimi bile kandırdım yıllarca. Çünkü kendimi kandırmasaydım bu yaşa gelemezdim. Yoksa çoktan tahtalı köyü boylamıştım. Görmemeyi duymamayı sevmemeyi hatta güvenmemeyi öğreniyorsun. Yoksa çoktan tahtalı köyü boylamıştım. Sonra zamanla görmen gerekenleri görmüyorsun duyman gerekenleri duymuyorsun sevmen gerekenlerden nefret ediyorsun... Ve en sonunda kendine bile güvenmiyorsun.. Aşık olum ben evet ama yaşamadım o aşkı..Öldüremediler içimdeki aşkı..ama yaşatmadılar da.. Çok sevdiğim oldu benim.Sevmek istediklerim oldu... Biraz gerçek.. Gerçek evet.... Aslında ne kadar kolay yaşamak. Nefes almak. Nefes almayı bile bilmiyoruz ki oysaki.. Kaçınız diyaframdan nefes alıyor?.Ne...