doğum gününü yalnız geçirdiğinde vazgeçti korkularından

         Kendini bilmiyordu ..keşfediyordu..merak ediyordu.yaşamayı.ne yaşayacağını nasıl yaşanacağını kiminle yaşanacağını belkide kiminle olduğunun önemi yoktu.Korkuyordu deli gibi..Geleceğinden korkuyordu.kendinden korkuyordu.Sonra korkularından vazgeçti.Tüm cesaretini topladı doğum gününü yalnız geçirdiğinde vazgeçti korkularından.Ve gerçek adını bile bilmediği biriyle buluştu..Gitmiyordu ayakları vazgeçiyor du.Beklediği saati de geçmişti..Ekildim nasıl sa dedi ve geri dönecekti.Beyaz pantolonu vardı üstünde üstünde ne var hatırlamıyordu bile siyah bir ceket kalmış hatırında..Sonra beklediği tanımadığı işi geldi.Ve gerçek adını bilmediği  birinin evine gitti. Tanımadıklarının verdiklerini yeme cümlesi aklına geldi.İkram edilen viski'den içmedi.Evde çalan Zerrin Özer Bırak Ellerimi şarkısı her yerdeydi.Ama bu evi tanıyordu.gelmişti daha önce..Bir ara sevişmeye gittiler. o an aklında geçenleri ya hatırlıyor ya da hatırlamak istemiyor du.Korkular gözyaşı .Ev deniz kokuyor du ..Deniz tutkunuydu ne de olsa..Apple pc de I tunes da çalan müzikler evdeki tüm hoparlörlerde yankılanıyordu kim bilir bir daha karşılaşmayız .Liste de Zerrin Özer vardı galiba...Sonra tanıdığı ama ilk kez geldiği evde çıplak oturduğu kanepe de bomboş oturdu.Pizza ister misin sesiyle irkildi.Evet dedi ......Hatırladığı buydu...Sonra hatırlamaya çalışırken o evi..Yerdeki mecmuayı gördü.Çok okumazdı ama şans o sayısını okumuştu.Tüm benliğiyle yazıyordu ev sahibi ve ev...Evet mecmua da gördüğü eve gelmişti o evde korkularıyla yüzleşmişti..Pizza yerken gerçek adını söylemişti.Ve bir daha ne o ismi ne de o kokuyu unutmuştu..Çok ünlü bir markanın klasik bir kokusuydu...Koku müzik pizza korkular..Ve ilkler...O evden çıktı ve kalabalığa karıştı..Bir daha görüşmeyeceğini düşünerek..Ağlayarak böğürerek ağlayarak ...Bakanları umursamadan..Çok yanılmıştı.Bilmiyor du gecenin bir yarısı yatağından kalkıp onun yatağına girmeyi.Aynı evde ayrı yataklarda uyumak için bile olsa km ler ce yolu gidiyordu.Pendik'ten Mecidiyeköy'e gidiyordu.giderken pişman değildi.her seferinden bir daha hayır dedi ama hep gitti..


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

istanbul aşkına

sevmemeliydi adam..sevdi.sonunda yalnız kaldı.onu seveni istemdi.kendini reddetti.onu yok saydı.sonra kimi sevdiyse onlar adamı yok saydı.avare avare dolaşıyordu adam.aşkı arıyordu.sanatta sokakta.seviştiği her tende.bilmiyordu seviştiği tendemi bulacaktı aşkı.aşık olduğu tenlemi sevişecekti bir gün.ama yaşamk istiyordu aşkı.
Devamı

Yalancı ama gerçekten aşık bir adam.

Adam birine aşık oldu!. Gözleri ona bakıyordu sözleri başkasına.görmekten korktu sevdiğini,sevdiğinden korktu belkide oda bilmiyordu ne olduğunu duygularına.çünkü duygusuzdu. Duygusuz olmayı öğrendi …öğretildi..adam aşk acısı bile çekmedi, bırak aşkı yaşasın.Cümleleri farklıydı düşüncelerinden….yıllarca onu beklemiş gibiydi.gördüğü an farketti onu beklediğini. Saklmak bile imkansızdı artık, nasıl saklasın artık gözleri yanıyordu, yüreği çarpıyoru..acı çekiyordu.. Acı çektikçe yalana sarılıyordu.her gördüğüne birşeyler söylüyor.hepsini unutuyordu.geleceği düşünmüyordu.gelecek  adam için .. Sevmek eskidenmiş güzelim.Adam aslında yalnız.çok yalnız.hep yalan söylüyor.Yalancı ama gerçekten aşık bir adam artık her hafta sizlerle...
Devamı

bunun adı ne bilmiyorum.

Tam bir dolar seksen yedi senti vardı. O kadar, ne bir sent eksik, ne bir sent fazla!.. Bunun da altmış senti penniden ibaret ufaklıktı. Bu pennileri teker teker bakkal, kasap, manavla çekişe çekişe pazarlık ederek ve her defasında satıcıların cimrilik isnatları karşısında utancından kıpkırmızı kesilerek biriktirmişti. Della paraları üç defa saydı. Bir dolar seksen yedi sent, o kadar! Halbuki ertesi gün Noel'di. Kendini odadaki partal divanın üzerine atıp hıçkıra hıçkıra ağlamaktan başka çare yoktu. Della da böyle yaptı. Della'nın evi, haftada sekiz dolara tutulmuş mobilyalı bir apartman! Tasvire değer bir hali yok. Tam bir fakirhane! Aşağıda antrede, içine tek bir zarf sığdırmaya imkan olmayan bir mektup kutusu ile ölümlü bir elin asla çaldıramayacağı bir zil vardı. Kapıda da "Mr. James Dillingham Young" ismini taşıyan bir kart asılı idi. Mr. James Dillingham eve geldiği vakit size evvelce Della diye takdim ettiğimiz karısı kendisine "Jim" diye hitap ede...
Devamı