dönerken gidişlerimdin sen!
senden nefret ediyorum! yazmaktan başka çarem yok.gözyaşlarım silgi değil kalemime mürekkep oluyor sayende.ben o kadar acı çekiyorum ki.ruhum paramparça bile değil.ruhumu sattım.şeytana meytana filan değil.herkese sattım.bedeni mi bu denli delicesine satarken ruhumu satsam ne fark eder ki? hemde karşılığında hiç bir bedel almadan sattım! istanbul bile bazen dar geliyor...sığmıyorum..şarap rakı boğaz parklar ne varsa çevremde.yetmiyor içimdeki çığlıklara..çığlık attıkça,ağladıkça boğuluyorum kendi içimde.sarhoşken bile daha çok ayık aslında benliğim.benliğim mi ? ben onu bile bulamadım senin sayende.benim suçum yok mu bu oyunda . elbette var.dönerken gidişlerim din sen!..ne zaman çıkarsa bu maske o zaman belki biletlerimi tek yön alabileceğim hayata.